Kinderen buiten! (mét ouders)

Of het nu warm of miezerig lenteweer is: de meeste kinderen vinden het nooit te koud om naar het speelplein te trekken. En gelijk hebben ze. Hier maken ze immers makkelijk nieuwe vriendjes, wat hun sociale vaardigheden op latere leeftijd ten goede komt. Is zoon- of dochterlief uitgekeken is op de lokale speeltuin? Overweeg dan eens een bezoekje aan een van deze unieke speelparken in Scandinavië, één voor één ontworpen door het Deense ontwerperscollectief Monstrum.

BRON: De Standaard 08/05

Voedsel als vertelstof

'Het genot van het samen tafelen', zoals ik het in het eerste semester al beschreef, ervaar ik quasi wekelijks tijdens mijn Erasmus in Salamanca. De meeste Erasmusstudenten zijn hier op hun eentje gekomen, en zijn dus vlug gevonden om samen te kokkerellen (al gebeurt het ook wel eens dat iedereen zijn eigen gerecht meeneemt uit zijn eigen land) en rond de tafel te gaan zitten. En ik moet het zeggen zoals het is.. dat schept echt een ongelofelijke band! Tijdens die paar uur dat je samen zit, kom je zoveel over elkaar te weten en vallen gesprekken amper stil. Precies alsof het voedsel op de tafel als gespreksstof dient om zo een spraakwaterval op gang te brengen. 

Mijn gedachten voeren me naar de maaltijd van zaterdagavond met een aantal Spanjaarden, Belgen en een Hollands meisje. Aangezien iedereen iets typisch uit zijn/haar land had klaargemaakt, stond de keukentafel vol met lekkers: quiche, empanadas, brood met brie, toastjes met paté, chips, chorizo, enzovoort. Ondanks de gebrekkige kennis Spaans van sommigen (en de gebrekkige kennis Engels van anderen) leken de woorden uit eenieders mond te rollen, werden er anekdotes verteld en werd er heel wat afgelachen. Later op de avond werd er gedanst, bekeken we filmpjes van elkaars hobby's op internet, speelden we zwarte magie-spelletjes, enzovoort. Voor ik het wist waren we 6 uur verder... 

Die tafel en dat eten... dat blijft me toch fascineren! Hoogste tijd om er iets mee te gaan doen!

Hoe graffiti ook mooi kan zijn: een les voor Genk?

We hadden al wel eens een opruiende zin op de muren van Leuven Centraan zien staan. Ook die racistische slogan nabij onze campus was ons al opgevallen. Maar van de Leuvense straatkunst waren we tot vandaag geen kenner. We gingen op wandelen en onze ogen gingen open. Straatkunst blijkt alomtegenwoordig te zijn.

"Onbekenden hebben vorige week vrijdag graffiti aangebracht op de gevel van een slager aan de Parkstraat" (De Standaard). "Vandalen bekladden elf lijnbussen met graffiti in Leuven" (Het Nieuwsblad). "Vandalen spuiten graffiti aan Benedenplein" (Leuven Actueel). Als je de actualiteit volgt, merk je dat er heel wat graffiti gespoten wordt in Leuven. Maar kan graffiti ook mooi zijn? Heeft Leuven zijn eigen Bonom? Is er een Leuvense Banksy? Jazeker! Onze vrienden van Street Art Leuven maakten ons wegwijs in de Leuvense streetartscène. Ze organiseerden een wandeling in samenwerking met Cult, een cultuurprogramma op Radio Scorpio.

De wandeling begint aan kunstencentrum STUK, waar we meteen stoten op mosgraffiti, een unieke vorm van straatkunst waarbij natuurlijke aangroei gebruikt wordt om een tekening op de muur aan te brengen. We wandelen over de binnenplaats, komen voorbij een confettismiley en begeven ons via de Schapenstraat naar de Ring. Al snel worden we geconfronteerd met een overdosis graffiti in het tunneltje naar het sportkot. Over de meeste werken is niet veel geweten, veel werken zien er ook niet bijzonder uit, maar één creatie springt in het oog. Een paars schepsel staat op het punt de reling op te eten. De hele reling is ook paars geverfd, dat hoort bij het werk. Onze gids wijst ons erop dat het kunstwerk niet afgewerkt is. De artiest moest vluchten voor de politie. Die artiest blijkt te opereren onder het pseudoniem Bisser. We zullen hem nog vaak tegenkomen.

OCHTENDLIJKE SPREUKEN

Eens je erop begint te letten, zie je overal straatkunst. Aan verschillende straathoeken hangen spiegeltjes met ochtendlijke spreuken als “Brush your teeth” of “Comb your hair”. Die spiegels zijn van de artieste DINDIN, een van de meest actieve straatkunstenaars in Leuven. Zij is ook verantwoordelijk voor de werken die we tegenkomen wanneer we het station uitwandelen, aan de gevel van café de la Gare. Voor die werken gebruikt ze een speciale techniek. Op dun grijs papier brengt ze op voorhand in verschillende lagen haar werk aan. Vervolgens kan ze dat snel ophangen. Straatkunst blijft illegaal.

Enkel in park Den Bruul is er een gedoogmuur, een muur waarop artiesten legaal kunnen oefenen. Daar hebben ze meer tijd en kunnen ze bovendien gebruik maken van het daglicht, een luxe die ze doorgaans niet hebben. Toch is ook die muur niet zonder gevaar. Niet alle agenten zijn bereid een oogje dicht te knijpen. We krijgen te horen dat sommige agenten bewust patrouilleren in burger aan de bewuste muur om artiesten op heterdaad te betrappen en vervolgens een bekeuring uit te schrijven. Onlangs moest iemand halsoverkop vluchten, waarbij hij voor honderd euro aan verf achter moest laten.

www.streetartleuven.be

http://www.veto.be/jg38/veto3821/streetart-illegale-kunst-in-leuven

Reclame in Salamanca!?

O jawel, het eerste reclamepaneel (en dan ook het enige dat ik tot nu toe tegengekomen ben) is een feit! De verantwoordelijke van het paneel: de gemeente! Nogal een contrast met Genk, niet? Ik wilde het toch maar even vermelden!

En nu ik toch bezig ben... Je vindt hier werkelijk op elke hoek en elke straat een bankautomaat! Heel erg handig! 

Volkshogeschool in Genk?

Mijn idee van volkshogeschool kan als het ware gelijkgesteld worden met het concept van 'de bank'. De bank is immers een plaats waar mensen elkaar leren kennen, waar discussies plaatsvinden, waar gesprekken worden aangegaan en waar mensen van elkaar kunnen leren. Bovendien is het een plaats die voor iedereen toegankelijk is: mannen en vrouwen, jong en oud, arm en rijk, allochtoon en autochtoon, geschoold en ongeschoold... Juist deze eigenschap vormt de kracht van de conversaties die op een dergelijke bank kunnen plaatsvinden. 

Essentieel in mijn ontwerp is de idee van het 'wandelen'. De kleine behuizing in Salamanca zorgt ervoor dat mensen gestapeld worden op kleine oppervlakten en dat ze bijgevolg al vlugger de nood voelen om buiten te komen. Fietspaden binnen het centrum  zijn amper terug te vinden (buiten het centrum zijn ze er wel!) waardoor dit 'buitenkomen' in het merendeel van de gevallen te voet plaatsvindt. Het wandelen maakt het contact tussen de mensen veel intenser dan in België. Mensen razen elkaar niet voorbij op hun fietsen, maar nemen tijd om een babbeltje met elkaar te slaan, om een rustpauze in te lassen op de bankjes, om te genieten van elkaar en van de omgeving. 

Chatbench ['praatbank']: revitalisering van het publieke in de publieke ruimte?

In het artikel 'Publieke ruimte: experimenten met nieuwe media' [Lucas Verwey] vond ik informatie over het initiatief 'Chatbench' . Dit project is een poging om de openbare ruimte (meerbepaald de bankjes in de publieke ruimte) te verrijken met mogelijkheden die nieuwe media te bieden hebben. In die zin is het initiatief zeer toepasselijk voor mijn ontwerp in Genk. "Het project bestaat uit een aantal (minimaal 6, bij voorkeur 12) 'gsmbenches' die verspreid worden over de stad. Deze banken delen 1 kanaal, net als bij een chatbox. Via de open gsm-verbinding is het mogelijk te chatten met een andere bank verderop in de stad. Deze banken geven een nieuwe invulling aan het begrip ontmoetingsplek in de openbare ruimte.'

BRON: http://www.amersfoort.nl/smartsite.shtml?id=118997

"Een bank in de openbare ruimte was ooit een ontmoetingsplek, maar door de verharding in het publieke leven is deze taak bijna verloren gegaan. Mensen zijn in de openbare ruimte bang om aangesproken te worden en die angst is niet ongegrond. De publieke ruimte is hoe langer hoe minder een plek om ontmoetingen aan te  gaan. Om de oude opgave van de publieke ruimte te reanimeren hebben wij in samenwerking met JungeriusLab een serie banken ontworpen waar gebruikers op een andere manier met elkaar contact kunnen leggen. De banken staan in een open verbinding met elkaar via een stelsel van portofoons. Via de Chatbench is het mogelijk om te praten of te kletsen met andere gebruikers van de bank."

Een concept als dat van de chatbench maakt het mogelijk verbindingen tussen vreemden tot stand te brengen. Die vreemden kunnen zeer nabij zijn (we werken nu aan een aantal banken in de Gemeente Amersfoort) maar de geschakelde  banken zouden ook veel verder van elkaar vandaan kunnen staan, met de inhoudelijke gevolgen van dien. Als verschillende gekoppelde banken in Marrakech, Spangen en Lombok geplaatst zouden worden zou de inhoud en de betekenis anders zijn als dat de banken in Wassenaar, de Schilderswijk en het Lange Voorhout gekoppeld zouden worden. Wij hopen dat je op de bank getuige kan worden van een gesprek tussen twee mensen of de intieme openbaringen van kletsende pubers zou kunnen opvangen."

BRON: http://www2.eur.nl/fw/cfk/InterAkta/InterAkta%205/PDF/art.lv.def.pdf

Mijn laatste bewijsmateriaal: BANKJES!

Gisteren een skypegesprek gehad met Wim. Hij zegt dat ik ondertussen genoeg materiaal verzameld heb, en daar nu verder mee aan de slag moet. Aangezien ik al een hele week met bankjes in mijn hoofd zit, plaats ik deze fotootjes er nog even bij. Wie dit leest is hopelijk even hard onder de indruk... Het is echt fenomenaal. Elke gelegenheid om van een voorwerp een bankje te maken, wordt benut: boomstammen, muurtjes, stenen verhoogjes... Het blijft me echt verwonderen! 

 

  

 

 

Koning auto: weg ermee?

Salamanca is bijna volledig autovrije zone

• Gevolg: mensen kunnen onbezorgd op Plaza Mayor/in de winkelstraten rondkuieren (zonder lawaai of gassen van auto's)
• Gevolg: mensen komen massaal op straat (zelfs wanneer de winkels gesloten zijn) + straten als ontmoetingsplaatsen voor mensen! 

Hoe zit het met Genk? 

• 2008: poging om Genk-centrum autovrij te maken niet doorgevoerd onder druk van de handelaars
  [http://www.hbvl.be/limburg/genk/genk-centrum-niet-autovrij.aspx]
  2009: voor het eerst een autoloze zondag
• 2010: PROGenk is vragende partij voor het instellen van een jaarlijkse autovrije zondag in het Genkse stadscentrum [ http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLBOZ_20100526_002 ]
  --> doorgevoerd?
  
  

Gezelligheid troef!

Wat valt er me verder nog meer op? Spanje heeft echt ongelofelijk veel leuke lantaarnpaaltjes en andere lichtjes! Gezelligheid troef dus 's avonds laat, waardoor heel wat mensen nog op stap gaan. Misschien 'n ideetje om in te voeren in Genk?