En we nemen de draad terug op! Waar waren we gebleven? En waar willen we naartoe? Tafelen! Maar eerst wil ik graag mijn Erasmuservaringen in Salamanca benutten, want hier komen de mensen wél op straat, zitten er wel mensen op de pleintjes en in de speeltuintjes. Waarom hier wel en niet in Genk? Ligt het aan de zon? Ja, vermoedelijk wel. Ik moet toegeven dat ik zelf ook liever buitenkom wanneer het zonnetje schijnt: terrasje doen, in het park zitten, gaan joggen... Maar toch, die eerste week dat ik hier was, was 't toch ferm koud! En toch waren er mensen op straat...
Kijk maar naar de fotootjes op Plaza Mayor. Mensen - zowel jong als oud - komen massaal de straat op (tenzij dan tijdens de siesta van 14-16u). Ze trekken hun mooie kleren aan, wandelen door de winkelstraat, lopen door de parkjes, doen een terrasje op Plaza Mayor (ingeduffeld met een muts en een sjaal), slaan een praatje op straat, enz. Waarom in Spanje wel? En niet in België? Ik pieker me te pletter, ga zelf op pad en kom zo tot een aantal ontdekkingen.
Eerst en vooral: de parkjes hier staan BOEMvol met banken. Echt niet normaal! Zelf rond de speeltuintjes is als het ware een stenen bank gebouwd, zodat ouders hun kroost al zittend in de gaten kunnen houden. Deze bankjes zijn bovendien bevorderlijk voor het sociaal contact. De ouders beginnen met elkaar te praten, leggen contacten met elkaar en zijn zo vlugger geneigd om met hun kinderen naar de speeltuin te trekken. Toen ik onderstaande foto's trok was het siësta-time. Benieuwd dus of er op andere momenten meer volk op de bankjes zit. Of is het toch afwachten tot er meer zon is?
Wat nog? In Salamanca wordt het huisvuil niet opgehaald door vuilnismannen. Bewoners worden gevraagd om hun afval naar de containers te brengen en hun afval te sorteren naargelang het kleur van de container. Soms moet je al eens een paar straten verder wandelen om een afvalcontainer tegen te komen, waardoor je verplicht bent om uit je huis te komen. Typisch in Salamanca is ook het feit dat er heel weinig fietsen rondrijden. Mensen wandelen heel veel en spreken elkaar dan ook aan op straat (zelf wanneer het iemand is die je niet kent!).
Wat valt er me nog meer op? In Salamanca heb je heel wat parkjes waar er petanquepleintjes zijn aangelegd. Zowel jong als oud komen hierop af - om mee te petanquen of om toe te kijken. De ideale manier om mensen te leren kennen én om samen een activiteit te ondernemen. What about Genk? Ik kan me niet herinneren dat ik daar ook maar 1 petanquepleintje ben tegengekomen. Zou dit kunnen werken in Genk? Op zich zijn de spelregels helemaal niet moeilijk, iedereen kan ze begrijpen. Maar is dit spel op zich sterk genoeg om verschillende culturen met elkaar te verenigen?
Last but not least trof ik in Parque Picasso een aantal outdoor fitnesstoestellen aan. Mensen worden hier wel effectief gemotiveerd om te bewegen! Ik weet niet of dit gegeven van nut kan zijn voor Genk, maar ik vind het toch opvallend en bijgevolg vermeldenswaardig. Op de toestellen staat aangegeven welke bewegingen je met de benen of de armen moet maken, en bovendien geven de toestellen zicht op de petanqueveldjes. Leuk initiatief lijkt me!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten