“Antwerpen is een fantastische plek voor kinderen en jongeren om op te groeien, te wonen, te studeren, te werken, te spelen, kortom, te zijn. Daarom bekroonde de Europese jongerenraad onze stad, na Turijn en Rotterdam, als de derde Jongerenhoofdstad van Europa. Antwerpen is Europese Jongerenhoofdstad 2011.” [http://www.aeyc2011.be/nl/over-aeyc2011]
Hoewel het in Genk niet lukt, blijken de inspanningen van de Stad Antwerpen om haar jongeren op straat te brengen toch meer verdienstelijk te zijn. Deze conclusie kon ik vorig weekend in de praktijk aanschouwen toen ik tijdens een wandeling door Antwerpen op tal van plaatsen jongeren op straat zag komen. Ik maakte er onderstaande beelden van. Hoe komt het dat Antwerpen hier wel in slaagt, terwijl de mensen in Genk enkel nog buitenkomen wanneer het echt moet?
Wanneer ik kijk naar de bevolkingsgegevens van deze twee steden, valt het me op hoe weinig dichtbevolkt Genk is in vergelijking met Antwerpen (737 inwoners/km² tegenover 2364 inwoners/km²). Is het de ruimtelijke afstand tussen de inwoners die ervoor zorgt dat mensen ook figuurlijk op afstand blijven en nog amper tot ontmoetingen komen? En zoja, zijn er manieren om die afstand te overbruggen? Hoe kunnen we de Genkenaren terug een beetje dichter bij elkaar brengen en zo de ontmoeting terug levend maken?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten