“Een schot weerklinkt in de Marokkaanse woestijn… Het startschot van een reeks gebeurtenissen die levens zal veranderen. De levens van een Amerikaans koppel dat vecht voor hun relatie, de levens van twee jonge Marokkanen die per ongeluk een misdaad begaan, het leven van een huishoudster die met twee Amerikaanse kinderen illegaal de Mexicaanse grens oversteekt en het leven van een Japanse, dove adolescente wiens vader gezocht wordt door de politie. Hoewel hun cultuur en levenswijze mijlenver uit elkaar liggen, zullen de wegen van deze mensen elkaar kruisen…”
Hierboven leest u de korte inhoud van de film Babel, een drama geregisseerd door Alejandro González Iñarritu en tevens een prachtig stukje filmkunst als je ’t mij vraagt. Hoewel de personages in de film niets met elkaar te maken hebben, blijkt één kogel voldoende te zijn om de levenslijnen van deze mensen met elkaar te verweven. Ook in Genk wil ik een schot lossen, een schot dat niet het einde van iets aankondigt, maar juist het startschot vormt van een gemeenschap die wel iets gemeenschappelijk heeft. Parallelle wegen mogen niet langer de norm zijn, maar moeten heraangelegd worden tot wegen die kruisen en zo leiden tot boeiende ontmoetingen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten